جلال الدين الرومي

مقدمه 2

مثنوى معنوى ( فارسى )

مثنوى راه يافته است . ان شاء الله همين متن در چاپ دوّم كتاب به جاى متن مغلوط پيشين قرار خواهد گرفت . كاتب مثنوى در كتابت تلفّظ عروضى را رعايت كرده و كلمات را به آن صورت كه تلفّظ مىشوند نوشته است . تغييرات مختصرى كه در بازنويسى مجدّد آن اعمال شده است ، با نمونه‌هايى به عرض خوانندگان مىرسد : 1 . از نقطه‌گذارى - حتّى در حدّ متوسط - پرهيز شده است . جز ويرگول و علامت سؤال از علائم ديگر استفاده نشده است . فقط در يكى دو مورد از دو نقطه استفاده شده است . علامت سؤال در جايى كه به مفهوم كل بيت مربوط است ، در پايان بيت و در مورد ديگر در پايان مصراع يا در پايان جملهء مربوط آمده است . 2 . « آنك » و « آنچ » همه جا به صورت « آنكه » و « آنچه » آمده است امّا در مواردى به ضرورت وزن به صورت اصلى نقل شده است : « ليك آنك اوّل وزير شه بدست . . . » 2 / بيت 2820 « . . . جمله مقلوبست آنچ آورده‌اند » 2 / بيت 2858 3 . « گ » به‌صورت « ك » نوشته شده است ، در مواردى كاتب آن را با يك نقطه و گاه سه نقطه مشخص كرده است : 3 / بيت 4282 ؛ 4 / بيت 901 . در اين كتاب املاى رايج رعايت شده است . 4 . افعال نقلى : « كرده است » ، « رفته است » ، اكثر به‌صورت « كردست » و « رفتست » و گاه به‌صورت « كرده‌ست » و « رفته‌ست » آمده است . همه‌جا كتابت نسخه رعايت شده است . پاره‌يى افعال با اعراب خاص نوشته شده‌اند . مثلا : برو . باى تأكيد در افعال ماضى گاهى به ضمّه است ، مثلا : ببست و . . . اين اعراب در اين چاپ رعايت شده است . 5 . « هركه‌را » ، « هركرا » به دو صورت نوشته شده ، كتابت آن مطابق با نسخه است . 6 . « جغد » ، « چغد » حتى در يك صحفه به دو صورت نوشته شده است : به 2 / بيت 1135 و بيت 1143 نگاه كنيد . در اين مورد هم كتابت نسخه رعايت شده است . 7 . « پيغامبر » تقريبا همه‌جا به اين املا و در يكى دو مورد به املاى « پيغمبر 2 نوشته شده است . 8 . « لئام » به‌صورت « ليام » نوشته شده است . 4 / بيت 1255 در اين كتاب با املاى اصلى آن آمده است . 9 . « عليه السّلام » ، « عليه السّلام » نوشته شده است : 3 / عنوان پس از بيت 4528 10 . « طاووس » ، « داوود » ، « قلاووز » گاه به يك واو و گاهى به دو واو نوشته شده است . نگاه كنيد : 3 / ابيات 785 - 786 ؛ 6 / بيت 2706 ؛ 2 / بيت 915 . در اين كتاب همه‌جا با دو واو آمده است . 11 . « ابراهيم » « اسمعيل » همه‌جا به اين املا نوشته شده ، « توريت » به املاى خاصّى كتاب شده ، در اين كتاب به املاى مرسوم در فارسى آمده است . 12 . « دم به دم » به‌صورت « دم بدم » و « دم به دم » و كلماتى مانند « كوبكو » ، « سوبسو » به اين صورت آمده است . در اين مورد و همهء موارد ديگر « به » مجزّا نوشته شده است . 13 . صفات مركّب نظير : « راه‌زن » و كلماتى نظير « شاه‌باز » ، « ترك تاز » حتى « پيش‌ورا » 4 / بيت 2201 به هيم ناملا نوشته شده ، در اين موارد از كتاب نسخه پيروى شده است .